In 2018, heb ik na tien jaar te hebben gewerkt als fysiotherapeut, een langgekoesterde wens in vervulling laten komen: ik ben toen Osteopathie gaan studeren aan de International Academy of Osteopathy (IAO). Dit besluit is niet over één nacht ijs gegaan. Ik was nog maar vier jaar werkzaam als fysiotherapeut toen ik via een collega in aanraking kwam met osteopathie. Ik was bekend met de term, maar ik wist niet wat het vak precies inhield. Nadat ik doorkreeg wat je als osteopaat kon betekenen voor een patiënt, wist ik dat ik osteopaat wilde worden. Tussen het weten en doen heeft even wat tijd gezeten. Ik werd vader van twee prachtige dochters en in dezelfde periode startte ik een maatschap fysiotherapie in Amstelveen.

De holistische aanpak binnen de osteopathie spreekt mij enorm aan. Dit heb ik altijd als een gemis ervaren in de fysiotherapie en binnen de verschillende specialisaties. Als osteopaat benader ik de mens als geheel: fysiek, mentaal, energetisch en spiritueel.

Lichaamsweefsels die niet harmonieus met elkaar in samenhang zijn, zorgen voor beperkingen. Deze kunnen lokaal en/of elders in het lichaam optreden. Als osteopaat zoek ik naar de bron van de beperking en behandel ik deze. Dit maakt het vak zo mooi en betekenisvol: we doen niet aan symptoombestrijding. Door deze werkwijze wordt de oorzaak van het probleem uitgeschakeld en werk ik toe naar een duurzaam resultaat. Dit geeft mij, en mijn patiënten, onwijs veel energie.

Als (sport)osteopaat besteed ik nu ruim aandacht aan personen als geheel en onderzoek ik het lichaam zowel klinisch als gevoelsmatig. In samenwerking met de patiënt streef ik ernaar klachten weg te nemen of te verminderen.